h1

Podstawy prawne

W dniu 1 lipca 2016 r. Rada Nadzorcza WFOŚiGW w Krakowie zatwierdziła Program Priorytetowy „Jawor” – Poprawa efektywności energetycznej – termomodernizacja budynków jednorodzinnych. Program stanowi reakcję na coraz większe zapotrzebowanie i zainteresowanie osób fizycznych termomodernizacją budynków jednorodzinnych na terenie województwa małopolskiego. Rada Nadzorcza wyraziła zgodę na przeznaczenie kwoty 10 000 000,00 zł ze środków Wojewódzkiego Funduszu na dofinansowanie zadań określonych Programem w roku 2016.

Celem programu jest poprawa efektywności energetycznej budynków poprzez docieplenie przegród budowlanych.

Dofinansowanie udzielane jest w formie preferencyjnej pożyczki w wysokości do 90% kosztu kwalifikowanego.

  • Wkład własny pożyczkobiorcy musi stanowić minimum 10%.
  • Oprocentowanie pożyczki wynosić będzie 2% w skali roku.
  • Minimalna kwota pożyczki – 20 000,00 zł, maksymalna kwota pożyczki – 100 000,00 zł.
  • Pożyczka podlegać będzie umorzeniu do 20%.

Program dotyczy termomodernizacji budynków jednorodzinnych o powierzchni docieplanej poniżej 600 m2: ocieplenie ścian budynków, ocieplenie dachów, stropodachów, stropów nad ostatnią kondygnacją, ocieplenie ścian piwnic, stropów piwnic, wymiana okien, drzwi zewnętrznych.

Niezbędnym załącznikiem do wniosku jest audyt lub ocena energetyczna modernizowanego budynku wykonana przez audytora zawierająca w szczególności: wyliczenie zmniejszenia zapotrzebowania na ciepło grzewcze wyrażone w GJ/rok przed i po realizacji inwestycji oraz przewodność cieplna, a także wyliczenie:

  • ograniczenia emisji CO2 (Mg/rok),
  • ograniczenia emisji pyłów PM10 (Mg/rok),
  • ograniczenia emisji pyłów PM2,5 (Mg/rok).

Zmniejszenie zapotrzebowania na ciepło grzewcze musi wynosić min. 25%.

1. Certyfikacja energetyczna – co to oznacza ?

świadectwa energetyczne, certyfikaty energetyczne, nowy sączDyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków to olbrzymi krok w stronę oszczędności energii. Zaimplementowana we wszystkich krajach Unii Europejskiej generować będzie olbrzymie oszczędności energii. Jednocześnie znacząco wpłynie na rynek nieruchomości oraz budownictwa.

Jakość energetyczna budynku określa ilość energii aktualnie zużywanej lub wyliczonej na zaspokojenie różnych potrzeb związanych ze standardowym użytkowaniem budynku, które może obejmować ogrzewanie, ciepłą wodę, klimatyzację, wentylację i oświetlenie. Wielkość zużycia energii może być wyrażona w jednym lub większej liczbie wskaźników liczbowych, przy liczeniu, których uwzględniane są czynniki mogące mieć wpływ na wielkość zapotrzebowania na energię, mianowicie izolacje, charakterystyka instalacji, projekt i usytuowanie budynku z punktu widzenia lokalnych warunków klimatycznych, ekspozycja na słońce i jego wykorzystanie, wpływ na sąsiednie budynki, możliwość wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych, produkcja energii na miejscu i inne czynniki mające wpływ na klimat wewnętrzny budynku, zapewnienie, którego decyduje o zapotrzebowaniu na energię.

2. Dyrektywa Unii Europejskiej

Podstawą prawną na poziomie Unii Europejskiej jest Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynku. To ona narzuca konieczność wprowadzenia odpowiednich regulacji prawnych mających na celu wprowadzenia obowiązkowego certyfikowania budynków najpóźniej od dnia 1 stycznia 2009 roku.

Charakterystyczne jest tutaj, że Dyrektywa nie narzuca ścisłych, uniwersalnych zasad oceny jakości energetycznej budynku, pozostawiając szczegółowe przepisy poszczególnym krajom członkowskim.

3. Budynki, które nie są objęte certyfikacją

Ustawa zawiera wyjątki. Certyfikacji, czyli sporządzeniu świadectwa charakterystyki energetycznej, nie podlegają budynki:
– podlegające ochronie na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami;
– używane jako miejsca kultu i do działalności religijnej;
– przeznaczone do użytkowania w czasie nie dłuższym niż 2 lata;
– niemieszkalne służące gospodarce rolnej;
– przemysłowe i gospodarcze o zapotrzebowaniu na energię nie większym niż 50 kWh/m2*rok;
– mieszkalne, przeznaczone do użytkowania nie dłużej niż 4 miesiące w roku;
– wolnostojące o powierzchni użytkowej poniżej 50 m2.

4. Osoby uprawnione do sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej

Ustawa określa również dokładnie, kto ma wykonywać takie świadectwa. Mianowicie świadectwo charakterystyki energetycznej budynku może sporządzać osoba, która:
– posiada pełną zdolność do czynności prawnych;
– ukończyła co najmniej studia magisterskie, w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym lub inżynierskie na takich kierunkach jak architektura, budownictwo, inżynieria środowiska, energetyka lub pokrewnych;
– nie była karana za przestępstwa przeciwko mieniu, dokumentom, za przestępstwa gospodarcze, za fałszowanie pieniędzy, papierów wartościowych, znaków urzędowych lub za przestępstwa skarbowe;
– posiada uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej, konstrukcyjno-budowlanej lub instalacyjnej, lub odbyła szkolenie i złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin przed ministrem właściwym do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej.

5. Podstawowe wskaźniki zawarte w świadectwie.

 

EP – wskaźnik rocznego zapotrzebowania na nieodnawialną energię pierwotną określa, ile energii pochodzącej z nieodnawialnych surowców energetycznych (węgla, gazu, ropy naftowej) trzeba zużyć na potrzeby tego budynku.
W przypadku bezpośredniego stosowania tych surowców ich wykorzystanie energetyczne mnożone jest przez wskaźnik nakładu równy 1,1. Oznacza to, że energia uzyskana z tych paliw wymaga zużycia dodatkowej energii potrzebnej do wydobycia i dostarczenia do budynku tych surowców energetycznych.

Dostarczenie 1 m3 gazu wymaga zużycia dodatkowo równoważnej energii pochodzącej z 0,1 m3 gazu na jego wydobycie i przesłanie do budynku. Znacznie wyższe zużycie energii pierwotnej będzie w przypadku korzystania z energii elektrycznej.
Do jej wytworzenia i przesłania trzeba zużyć 3 razy więcej energii pierwotnej pochodzącej w Polsce głównie z węgla. Tak więc dostarczenie 1 kWh energii elektrycznej do gniazdka wymaga zużycia 3 kWh energii nieodnawialnej. Natomiast korzystanie z tzw. ekologicznych źródeł energii (np. biomasy, drewna, peletów) sprawia, że wskaźnik nakładu wynosi 0,2, co oznacza, że do pozyskania 1 kWh energii z tego paliwa zużyjemy jedynie 0,2 kWh energii nieodnawialnej.

W praktyce wartość wskaźnika EP ma jedynie znaczenie w sensie globalnym, gdyż nie odzwierciedla faktycznego zużycia energii na potrzeby domu. Jest jednak istotnym parametrem niezbędnym do określenia zgodności energochłonności domu z wymaganiami określonymi w przepisach.

Zgodnie z nimi wskaźnik EP nie może przekraczać określonej wartości, zależnie od współczynnika kształtu budynku (A/Ve) – określanego jako stosunek powierzchni przegród zewnętrznych budynku do jego kubatury.
Dla większości domów jednorodzinnych nie może być on większy niż ok. 175 [kWh/m2•rok] dla budynków nowych i 200 [kWh/m2•rok] dla budynków przebudowywanych (nieznaczne różnice mogą wynikać z przeliczeń zapotrzebowania na ciepła wodę użytkową).

WT – referencyjne zapotrzebowanie na energię zgodne z warunkami technicznymi obowiązującymi w roku wystawienia świadectwa energetycznego. Trzeba jednak zaznaczyć, że przepisy dopuszczają alternatywne projektowanie domów bez konieczności dotrzymania energochłonności określonej wskaźnikiem EP, jeśli ciepłochronność ścian, okien, dachu czy podłogi będzie zgodna z parametrami określonymi w przepisach.

EK – zapotrzebowanie na energię końcową budynku. W praktyce odzwierciedla, ile energii „handlowej” potrzeba na roczną eksploatację budynku. We wskaźniku tym bilansowane są straty energii uciekającej przez przegrody zewnętrzne i wentylację, sprawności urządzeń grzewczych, zużycie energii do przygotowania c.w.u. oraz zyski energetyczne z nasłonecznienia, od przebywających w domu ludzi oraz energii wytwarzanej przez inne urządzenia domowe.

Ustawa określą również dokładnie, kto ma wykonywać takie świadectwa. Mianowicie świadectwo charakterystyki energetycznej budynku może sporządzać osoba, która:
– posiada pełną zdolność do czynności prawnych;
– ukończyła, co najmniej studia magisterskie, w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym lub inżynierskie na takich kierunkach jak architektura, budownictwo, inżynieria środowiska, energetyka lub pokrewnych;
– nie była karana za przestępstwa przeciwko mieniu, dokumentom, za przestępstwa gospodarcze, za fałszowanie pieniędzy, papierów wartościowych, znaków urzędowych lub za przestępstwa skarbowe;
%d blogerów lubi to: